۲۰۰ نکته کلیدی و مهم حسابرسی – بخش اول

200 نکته کلیدی و مهم حسابرسی - بخش اول

1. مبنای گزارش حسابرسی را رسیدگی های حسابرس مستقل فراهم می آورد.
2. بیان حدود رسیدگی، برای تعیین و محدود کردن مسئولیت حسابرسان است.
3. اعتقاد به درستکاری مدیران برای اظهارنظر نسبت به صورت های مالی کافی نیست.
4. حسابرسی شرکت های دولتی ایران توسط دیوان محاسبات کشور صورت می گیرد.
5. طبق مقررات قانون تجارت ایران، رسیدگی به صورت های مالی شرکت سهامی عام توسط بازرس قانونی منتخب مجمع عمومی صاحبان سهام است.
6. حسابرس مستقل به هر شخص یا مرجعی که او را انتخاب کرده است، گزارش می دهد.
7. بازرس قانونی توسط مجمع عمومی صاحبان سهام انتخاب می شود.
8. بازرس قانونی موظف است کلیه گزارشات وقوع جرم را صرفاً به مجمع عمومی صاحبان سهام ارائه نماید.
9. مهمترین نقش حسابرس در رسیدگی به صورتهای مالی اعتباردهی است.
10. منظور از اعتباردهی حسابرسان عبارت است از ایجاد اطمینان نسبت به قابلیت اتکای صورت های مالی.
11. تصمیم نهایی در مورد اینکه حسابرسان نسبت به صاحبکاران خود مستقل به نظر می رسند؛ باید توسط جامعه اتخاذ شود.
12. حسابرس به خاطر حفظ اعتبار حرفه نزد جامعه است که در حین رسیدگی ها کوشش می کند مستقل به نظر برسد.
13. هدف اصلی حسابرسی تعیین مطلوبیت ارائه صورت های مالی است.
14. حسابرسی ضمنی معمولاً در طول دوره مالی و بعضاً در پایان دوره مالی انجام می شود.
15. در حسابرسی ضمنی، کنترل های داخلی مورد رسیدگی و ارزیابی قرار می گیرد و نتیجه آن تحت عنوان گزارش نامه مدیریت تهیه و ارائه می شود.
16. معیار مورد استفاده در حسابرسی صورت های مالی، استانداردهای حسابداری است.
17. معیار مورد استفاده در حسابرسی رعایت، قوانین موضوعه است.
18. رسیدگی های حسابرسان دیوان محاسبات نمونه ای از حسابرسی رعایت است.
19. حسابرسی رعایت توسط حسابرس مستقل، به صورت یک پروژه جداگانه یا همراه با حسابرسی صورت های مالی انجام می شود.
20. یکی از اهداف خاص حسابرسی عملیاتی برای تعیین این است که آیا واحدهای عملیاتی خاص شرکت به طور کارا و اثربخش انجام وظیفه می نمایند؟

21. هدف حسابرسی عملکرد عبارت است از تعیین میزان کارایی و اثربخشی مدیران واحد تجاری.
22. بررسی انطباق عملکرد مدیران واحد تجاری با سیاست های صاحبان سهام از اهداف حسابرسی مدیریت می باشد.
23. انتخاب مناسب ترین روش های حسابرسی برای هر کار، مستلزم کاربرد قضاوت و تجربه حرفه ای است.
24. استاندارد های حسابرسی با روش های حسابرسی فرق دارند. به این معنی که روش های حسابرسی مربوط می شوند به مراحل انجام رسیدگی.
25. هدف استاندارد های حسابرسی آن است که انجام حسابرسی و ارائه گزارش بر اساس ضوابط صورت گیرد.
26. استانداردهای عمومی شامل صلاحیت های فردی حسابرسان می باشد.
27. استقلال رای، صلاحیت و آموزش فنی از جمله استانداردهای عمومی می باشند.
28. طبق اولین استاندارد عمومی حسابرسی، حسابرسی باید توسط فرد یا افرادی انجام شود که آموزش فنی و تجربه کافی داشته باشند.
29. اعمال مرقبت های حرفه ای، احتمال بروز هر گونه کوتاهی یا از قلم افتادگی با اهمیت را منتفی می سازد.
30. اعمال مراقبت های حرفه ای در اجرای حسابرسی مستلزم بررسی دقیق کارهای انجام شده در هر یک از سطوح سرپرستی است.
31. خلاصه ماهیت و محتوای سه استاندارد اجرای عملیات، معیارهای برنامه ریزی، ارزیابی سیستم کنترل داخلی و گردآوری شواهد است.
32. استانداردهای اجرای عملیات شامل کسب شناخت از ساختار کنترل داخلی توسط حسابرس است.
33. بر اساس استانداردهای حسابرسی، حسابرس باید سیستم کنترل های داخلی شرکت را بررسی و ارزیابی نماید.
34. کسب شواهد و مدارک کافی و قابل اطمینان به عنوان مبنایی برای اظهارنظر نسبت به صورت های مالی، در ارتباط با استانداردهای اجرای عملیات است.
35. بر اساس استانداردهای گزارشگری، گزارش حسابرسی باید تصریح کند که صورت های مالی طبق استانداردهای حسابداری تهیه شده است یا خیر.
36. برخوردار بودن از دانش و تجربه حرفه ای جزء استانداردهای عمومی حسابرسی است.
37. تصمیم گیری در مورد کفایت مستلزم قضاوت حرفه ای حسابرس است.
38. موضوع اصلی مورد رسیدگی حسابرس مستقل صورت های مالی است.
39. در بند مقدمه گزارش حسابرسان بیان می شود که صورت های مالی مورد حسابرسی حسابرس قرار گرفته است.
40. مسئولیت تهیه صورت های مالی با هئیت مدیره است.

41. عبارت «مسئولیت تهیه صورت های مالی با مدیریت شرکت است» در بند مقدمه گزارش حسابرس مستقل درج می شود.
42. موضوع برنامه ریزی کار حسابرسان در بند حدود رسیدگی در تعریف کار حسابرسی عنوان می شود.
43. استانداردهای حسابرسی در نهایت، پشتوانه منطقی لازم را جهت تامین مبنایی منطقی برای اظهارنظر حسابرسان مشخص می سازد.
44. هنگامی که حسابرس اظهارنظر مقبول ارائه نمی نماید، باید همه دلایل اساسی برای اظهارنظر غیر مقبول را در یک یا چند بند توضیحی جداگانه بعد از بند حدود رسیدگی و قبل از بند اظهارنظر ذکر نماید.
45. گزارش مردود زمانی صادر می شود که عدم توافق اساسی باشد.
46. گزارش عدم اظهارنظر در شرایطی صادر می شود که ابهام و محدودیت اساسی وجود داشته باشد.
47. چنانچه اشکالات مشاهده شده دارای اهمیت اساسی باشد، نوع اظهارنظر حسابرسان مردود یا عدم اظهارنظر خواهد بود.
48. تاکید بر مطلب خاص به صورت یک پاراگراف توضیحی بعد از بند اظهارنظر درج می گردد.
49. هدف از تهیه آیین رفتار حرفه ای عبارت است از ارائه رهنمودهای عملی به اعضا به منظور بهبود بخشیدن به کیفیت ضوابط حرفه.
50. هدف اساسی رعایت آیین رفتار حرفه ای توسط حسابداران رسمی بهبود کیفیت ضوابط حرفه است.
51. لازمه دستیابی به اهداف حرفه حسابداری توسط حسابدارن رسمی پایبندی به اصول آیین رفتار حرفه ای است.
52. رازداری جزء اصول بنیادی آیین رفتار حرفه ای است.
53. طبق اصل درستکاری و بی طرفی حسابداران رسمی باید از ایجاد روابطی که امکان اعمال نفوذ دیگران، پیشداوری یا تمایلات جانبدارانه را فراهم می کند بپرهیزند.
54. طبق اصل تضاد منافع حسابدار رسمی باید از ایجاد روابطی که می تواند بر کار او تاثیر نامطلوب بگذارد و به درستکاری حرفه ای وی لطمه وارد کند بپرهیزد.
55. طبق اصل صلاحیت حرفه ای حسابداران رسمی نباید به دارا بودن تخصص ها یا تجربیاتی که فاقد آن هستند تظاهر کنند.
56. طبق اصل رازداری حسابداران رسمی نباید اطلاعات گردآوری شده در جریان رسیدگی خود را فاش یا از آنها در جهت منافع خود یا اشخاص ثالث استفاده کنند.
57. طبق اصل رازداری، حسابدار رسمی باید اسرار کار شرکت را تنها در اختیار مجمع عمومی صاحبان سهام و مراجع ذیصلاح قانونی قرار دهد.
58. طبق اصل رازداری، افشای اطلاعات در صورتی مجاز است که قانون افشای اطلاعات را الزامی نموده باشد.
59. طبق اصل استقلال حسابرسان نمی توانند نسبت به صورت های مالی موسسه ای که در آن دارای منافع هستند اظهارنظر نمایند.
60. مدیران و کارکنان درگیر در انجام کار و کلیه شرکا می بایست به صاحبکاران خود استقلال داشته باشند.

61. تحصیل بیش از 25 درصد درآمدهای مستمر سالانه یک موسسه حسابرسی از یک صاحبکار یا گروه صاحبکار خاص، برای مدتی بیش از 2 سال می تواند موجب بروز شک و تردید و ابهام نسبت به استقلال موسسه حسابرسی گردد.
62. انجام عملیات حسابرسی یک صاحبکار برای مدتی بیش از 3 سال توسط یک مسئول کار و بیش از 5 سال با مسئولیت یک شریک ممکن است باعث خدشه دار شدن استقلال حسابرس شود.
63. چنانچه قبل از اتمام کار حسابرسی، صاحبکار تصمیم به تغییر حسابرس داشته باشد، حسابرس جایگزین باید جامعه حسابداران رسمی ایران را از این موضوع مطلع نماید.
64. طبق اصل آگهی و تبلیغات درج آگهی در جراید توسط حسابداران رسمی شاغل به منظور جلب مشتری موجه شمرده نمی شود.
65. موسسات حسابرسی عضو جامعه حسابداران رسمی ایران مجاز نیستند تغییر شرکا یا نشانی و تلفن خود را با حروف درشت تر در جراید منتشر نمایند.
66. تبلیغات عبارت است از اطلاع رسانی به عموم با نگرش جلب مشتری، درباره خدمات و مهارت های قابل ارائه توسط حسابدار رسمی.
67. سهل انگاری حسابرس یعنی اعمال نکردن مراقبت های حرفه ای.
68. منظور از قصور حسابرس، بی توجهی عمده نسبت به استانداردهای حسابرسی است.
69. اقدامات عمدی صاحبکار که به ارائه نادرست صورت های مالی منجر می شود، تقلب نامیده می شود.
70. موسسه حسابرسی، موسسه ای است که به منظور انجام خدمات حسابرسی، بازرسی قانونی و سایر خدمات تخصصی و حرفه ای، توسط حداقل سه نفر حسابدار رسمی شاغل، تحت عنوان موسسه غیر انتفاعی تشکیل می شود.
71. شرکای موسسه حسابرسی در مقابل فعالیت های موسسه و اشخاص ثالث متضامناً مسئولند و باید به طور تمام وقت در همان موسسه به کار حرفه ای اشتغال داشته باشند.
72. مهمترین مسئولیت شریک در یک موسسه حسابرسی تعیین اهداف و اولویت های حسابرسی است.
73. برقراری تماس با صاحبکار جزء وظایف شرکا موسسه حسابرسی است.
74. اعمال کنترل کیفیت در سطح موسسه حسابرسی و در سطح هر کار حسابرسی با شریک موسسه حسابرسی است.
75. مسئولیت اعمال استانداردهای اجرای عملیات و تعیین روش های رسیدگی برای هر حسابرسی از وظایف مدیر موسسه حسابرسی است.
76. دادن آموزش ضمن کار به حسابرسان و کمک حسابرسان جزء وظایف و مسئولیت های حسابرسان ارشد موسسه حسابرسی است.
77. جلسه توجیهی حسابرسان ارشد برای اعضای گروه حسابرسی که معمولاً پیش از شروع کار برگزار می شود اساساً برای راهنمایی کارکنان در زمینه مسایل فنی است.
78. برنامه ریزی در حسابرسی، یعنی تدوین یک طرح کلی و یک طرح تفصیلی برای تعیین نوع و ماهیت، زمان بندی اجرا و حدود روش های حسابرسی مربوط به هر کار حسابرسی.
79. آغاز و پایان فرآیند برنامه ریزی حسابرسی به ترتیب تصمیم به قبول کار جدید، امضا و تحویل گزارش حسابرسی است.
80. ترکیب اعضای کمیته حسابرسی یک شرکت عموماً اعضایی از هئیت مدیره که نه در استخدام شرکت باشند و نه مسئولیت اجرایی داشته باشند.

81. کسب شناخت از فعالیت های واحد مورد رسیدگی توسط حسابرسان به منظور شناسایی رویدادها، معاملات و عملیاتی که می تواند اثر با اهمیتی بر صورت های مالی داشته باشد.
82. آیین رفتار حرفه ای، حسابرس جانشین را ملزم به پرس و جو از حسابرسان قبلی می نماید.
83. دلیل و ضرورت تماس با حسابرسان قبلی، پذیرفتن یا نپذیرفتن کار است.
84. حسابرس برنامه حسابرسی را برای پیش بینی زمان لازم جهت اجرای روش های حسابرسی به منظور اثبات اقلام صورت های مالی مورد استفاده قرار می دهد.
85. پیش نویس طرح حسابرسی معمولاً قبل از شروع کار در محل صاحبکار تهیه گردیده و در طول رسیدگی ها تعدیل و اصلاح می شود.
86. برنامه حسابرسی همواره سرپرستان را در جریان پیشرفت کار قرار می دهد. و ابزار مفید برای برنامه ریزی، زمان بندی و کنترل عملیات حسابرسی محسوب می شود. وجود برنامه حسابرسی، این اطمینان را می دهد که هیچ یک از اقدامات اساسی و لازم برای اثبات مانده ها نادیده گرفته نخواهد شد.
87. در صورت احتمال وجود شرایطی که ممکن است موجب اشتباه و یا تحریف با اهمیت در صورت های مالی شود، حسابرس باید حسابرسی را با تردید حرفه ای برنامه ریزی و اجرا نماید.
88. طبق استانداردهای حسابرسی، حسابرسی باید به گونه ای طراحی شود که از نبود اشتباه و یا تحریفی با اهمیت در صورت های مالی اطمینان معقول بدست آید.
89. حسابرس در هر کار حسابرسی باید اهمیت و رابطه آن را با خطر حسابرسی ارزیابی کند.
90. احتمال خطر اینکه حسابرس نسبت به صورت های مالی حاوی اشتباه یا تحریف با اهمیت، نظر حرفه ای نامناسب اظهار کند، خطر حسابرسی نامیده می شود.
91. خطر کنترل عبارت است از احتمال رخ دادن یک اشتباه یا تحریف با اهمیت در مانده یک حساب یا گروه معاملات، با فرض اینکه ساختار کنترل داخلی شرکت نتواند از وقوع آنها جلوگیری یا به موقع آنها را کشف کند.
92. احتمال خطر رخ دادن یک اشتباه یا تحریف با اهمیت در مانده یک حساب یا گروه معاملات، با فرض اینکه برای آن کنترل داخلی وجود نداشته باشد، خطر ذاتی نامیده می شود.
93. خطر ذاتی باید در مرحله برنامه ریزی حسابرسی ارزیابی گردد.
94. هدف حسابرس مستقل از برآورد خطر کنترل، برآورد خطر عدم کشف برای ادعاهای مندرج در صورت های مالی است.
95. هرچه کنترل های داخلی جامع تر و کامل تر باشد، خطر کنترل پایین تر ارزیابی می شود.
96. خطر عدم کشف ناشی از آزمون های محتوای حسابرسی است.
97. خطر ذاتی و خطر کنترل به دلیل اینکه مستقل از حسابرسی صورتهای مالی وجود دارند با خطر عدم کشف تفاوت دارند.
98. هرچه مبلغ اهمیت بالاتر باشد، خطر حسابرسی کاهش می یابد.
99. کنترل های داخلی شامل طرح سازمان و روش ها و اسنادی است که در ارتباط با حفاظت دارایی ها و قابلیت اتکای مدارک حسابداری بکار گرفته می شود.
100. کنترل های داخلی زمانی منجر به افزایش قابلیت اتکای مدارک حسابداری خواهد شد که افراد با تضاد منافع در تهیه آن مدارک شرکت داشته باشند.

200 نکته کلیدی و مهم حسابرسی - بخش دوم

برای مشاهده بخش دوم 200 نکته کلیدی و مهم حسابرسی (شامل 100 نکته بعدی مبحث کلیدی و مهم حسابرسی) لطفاً بر روی لینک کلیک نمایید.

دیدگاه

دیدگاهها بسته شد.

نام شما (الزامی)

آدرس پست الکترونیکی شما (الزامی)

موضوع

پیام شما